Elbi
Mykel Andrada
Isinisingit kita sa pagitan ng pagsusulat
Ng mga bagay na mahalaga sa akin
Tulad ng papel para sa klase,
Polyeto para sa kampanya natin,
Tugon sa mga tanong ng estudyante,
O mga tala ng huling pulong na lihim.
May mga lihim akong nagsusumiksik
Para magpailandang at lumaya:
Isang bungkos ng mga salitang
Pinagigitnaan ng mga espasyo
At mga blangko at iba pang uri ng damdaming
Tila mataas na bundok na masukal sa halaman
O banga sa sementadong isaw na daan,
O maikling tulay na minsa’y kailangang pangilagan
Dahil sa mga kuwento ng humahabang kababalaghan;
O mga sandali ng pagbisita sa lumang kahoy na tahanan,
O mga bubuyog na lumalapit sa ilaw
At gagambang tumatahi ng bahay
At ginagawang mga posteng kapitan
Ang kisame at ang kaliwa kong kamay.
Tila rin tuko na nagsumuot sa gubat
Ng mga gamit na pansamantalang pinahalukipkip
Sa dalawang sulok ng salas.
Isinisingit kita sa pagitan ng pagsusulat
Ng mga bagay na mas mahalaga sa akin
At saka ko lamang mapapansin
Na itong kisameng pinaglalagian
Ng mga agiw, pako, at pundidong mga ilaw
Ay lumilikha ng napakarami mong mukha,
Lumalapit sa aking mga pisngi at labi,
Habang ako naman ay napapipinid.
UPLB Forestry. 4:52pm. March 27, 2011.
